از دست دادن تو

مانند تماشای لحظه‌ای بود که جانم از وجودم بیرون کشیده می‌شود

و تو گویی این جانم بود که می‌رفت و

مرا تنها در پشت سر جا می‌گذاشت

بنام سکوت

خدایی که بشدت کافیست

حَســـــرت !

یَعنــــی رو به رویَم نشستــــه ای . . .

وَ باز خیســــیِ چَشمانَم را . . .

آن دَستمــــالِ خُشکـــِ بی اِحساس پاک کند . . .

حَســــرَتـــ !

یَعنـــــی شانه هایَتــــ دوشــ به دوشَــــمـ باشَـــد . . .

اَمــا نتوانَمـ از دِلتَنگـــی به آنــ پَنـــاه ببرَمـ . . .

حَســــرَتـ !

یَعنـــــی تو که دَر عیـــنِ بودَنَتـــ . . .

داشتَنَتــــ را آرزو میکنَم

بنام سکوت

خدایی که بشدت کافیست

اگر یک نفر

هر آنچه که

از درونش برمی آید را بنویسد

بی شک از درون او

کسی رفته است

بنام سکوت